හිතේ ඇති හැම දෙයක්ම නිදහසේ ලියන්න හිතුනා. ඉතින් මම පටන් ගත්තා ලියන්න.
වෙලාව රාත්රි 11 පසුවි විනාඩි 42 ක් ම ගත වෙලා . ඒත් තාම නින්ද මගේ ළඟට ආවේ නෑ. එක එක බුහුවිකාර හිත අස්සේ ඔහේ කැරකෙනවා.ආපහු ඇඳෙන් නැඟිටලා මොනවාහරි කුරුටු ගාන්න හිතුනා.
මොනාද ලියන්නේ. නිකන් ඉන්න වෙලාවට නම් ඉවරයක් නැතුව හිතුවිලි ගලාගෙන එන හැටි හරි අපූරුයි. නිදහසේ ජීවත්වෙන මිනිහෙකුට හුඟාක් දේවල් හිතන්න පුලුවන්. වැඩ රාජකාරි එක්ක හිර උනාම මිනිස්සු සිතුවිලි හිරගත කරනවා.ජිවිතේ හැම දෙයක්ම සිද්දවෙන්නේ හරිම අපූරු විදියට.කටුක අද්දැකිමක උනත් ආපහු හැරිලා බලද්දි ඒ තුළ විදින්න පුලුවන් සියුම් මිහිරක් තියෙනවා නේද?
No comments:
Post a Comment